Odszkodowanie za upadek na chodniku 

Kto odpowiada za upadek na chodniku?

Odpowiedzialność za stan chodnika ponosi jego właściciel lub zarządca. To na nim spoczywa obowiązek zapewnienia bezpiecznych warunków dla pieszych, co reguluje m.in. ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Ustalenie, kto ponosi odpowiedzialność, zależy od miejsca, w którym doszło do wypadku:

• Gmina lub miasto – w przypadku dróg publicznych.
• Spółdzielnia mieszkaniowa, wspólnota  – na terenie osiedli.
• Właściciel prywatnej posesji – za chodnik bezpośrednio przylegający do jego nieruchomości.

To właśnie udowodnienie zaniedbania w tych obowiązkach umożliwia ubiegania się o odszkodowanie.

Zarządca drogi i obowiązki utrzymania

Obowiązki zarządcy drogi publicznej (najczęściej gminy lub miasta) nie ograniczają się do dbania o estetykę. Najważniejsze jest zapewnienie bezpieczeństwa, co obejmuje terminowe odśnieżanie, usuwanie gołoledzi piaskiem lub solą, a także regularne naprawy wszelkich ubytków i nierówności.

Zaniedbanie tych zadań, wynikających wprost z ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, rodzi odpowiedzialność cywilną. Jeśli zarządca nie dopełni swoich obowiązków, a Ty na skutek tego doznasz urazu, masz pełne prawo ubiegać się o odszkodowanie. Najczęściej roszczenie kieruje się wówczas do ubezpieczyciela, u którego zarządca ma wykupioną polisę OC.

Właściciel prywatny i wspólnota mieszkaniowa

Gdy chodnik przylega bezpośrednio do prywatnej posesji (i nie jest oddzielony od niej pasem zieleni), obowiązek dbania o jego stan przechodzi na właściciela nieruchomości. Oznacza to nie tylko odśnieżanie zimą, ale także usuwanie lodu, liści czy naprawę drobnych uszkodzeń. Jeśli właściciel zaniedba te czynności, a ktoś dozna na chodniku urazu, może on zostać pociągnięty do odpowiedzialności cywilnej na podstawie art. 415 Kodeksu cywilnego.

Podobnie jest w przypadku budynków wielorodzinnych – tu odpowiedzialność za chodniki wokół nich spoczywa na wspólnocie mieszkaniowej lub spółdzielni. Jako zarządcy terenu, mają oni obowiązek zapewnić pieszym bezpieczne warunki. Jeśli do wypadku dojdzie z powodu ich zaniedbania, roszczenie o odszkodowanie należy skierować właśnie do nich, a wypłata nastąpi najczęściej z ich polisy OC.

Kiedy można ubiegać się o odszkodowanie za upadek na chodniku?

Nie każdy upadek na chodniku automatycznie oznacza prawo do odszkodowania. Aby roszczenie było zasadne, muszą zostać spełnione łącznie trzy podstawowe warunki:

• Szkoda – w wyniku zdarzenia doszło do urazu ciała lub zniszczenia mienia (np. telefonu, okularów).
• Wina – zły stan chodnika wynikał z działania lub zaniechania podmiotu odpowiedzialnego za jego utrzymanie.
• Związek przyczynowo-skutkowy – istnieje bezpośredni związek między zaniedbaniem a wypadkiem.

Zaniedbanie zarządcy może przybierać różne formy. Oto najczęstsze przykłady:

• Zimą: nieodśnieżona lub oblodzona nawierzchnia, brak posypania jej piaskiem lub solą.
• W innych okresach: niebezpieczne ubytki, wystające płyty chodnikowe, niezabezpieczone studzienki czy nieusunięte, śliskie liście.
• Podczas remontów: niewłaściwe oznaczenie i zabezpieczenie terenu prac.

Najważniejsze jest udowodnienie, że to właśnie zły stan chodnika był bezpośrednią przyczyną upadku, a nie na przykład chwila nieuwagi czy nieodpowiednie obuwie.

Jak udokumentować upadek na chodniku?

Solidna i zebrana tuż po zdarzeniu dokumentacja jest podstawą Twojego roszczenia, ponieważ to na Tobie spoczywa ciężar udowodnienia winy zarządcy.

Oto najważniejsze dowody, które musisz zebrać:

• Zdjęcia i nagrania wideo: Sfotografuj przyczynę upadku (lód, dziurę) z różnych perspektyw (zbliżenia i szersze kadry pokazujące lokalizację). Udokumentuj również swoje obrażenia i zniszczone mienie (np. ubranie, telefon).
• Dane świadków: Jeśli ktoś widział zdarzenie, poproś o imię, nazwisko i numer telefonu. Ich oświadczenie jest cennym dowodem.
• Notatka policyjna lub straży miejskiej: W przypadku poważniejszych urazów wezwij służby. Sporządzona przez nich notatka to obiektywny i trudny do podważenia dokument.
• Nagrania z monitoringu: Sprawdź, czy w pobliżu są kamery i jak najszybciej zwróć się do właściciela z prośbą o zabezpieczenie materiału.

Dokumentacja medyczna i rachunki

Po zabezpieczeniu dowodów z miejsca zdarzenia kolejnym krokiem jest zgromadzenie dokumentacji medycznej i finansowej, która potwierdzi rozmiar poniesionej szkody. Należy zbierać:

• Dokumentację medyczną: kartę informacyjną z SOR, wyniki badań (RTG, USG), historię leczenia i rehabilitacji.
• Faktury i rachunki: za prywatne wizyty lekarskie, rehabilitację, leki, sprzęt ortopedyczny oraz dojazdy do placówek medycznych.
• Dowody na utracone dochody: zaświadczenie od lekarza o niezdolności do pracy, na podstawie którego można domagać się zwrotu utraconego wynagrodzenia,

Jak zgłosić roszczenie za upadek na chodniku?

Gdy masz już komplet dokumentów, czas na formalności. Zgłoszenie roszczenia to ważny krok, który rozpoczyna walkę o odszkodowanie. Pierwszym zadaniem jest ustalenie, do kogo skierować pismo. Zazwyczaj najskuteczniejszą drogą jest skierowanie go bezpośrednio do zarządcy terenu (gmina, wspólnota mieszkaniowa, właściciel posesji), który może je przekazać ubezpieczycielowi, u którego ma wykupioną polisę OC.

Pismo wyślij listem poleconym za potwierdzeniem odbioru, aby mieć dowód jego złożenia. W przypadku zgłoszenia roszczenia ubezpieczycielowi, ma on 30 dni na rozpatrzenie Twojego wniosku i wydanie decyzji.

Wzór zgłoszenia do ubezpieczyciela

Dobrze przygotowane zgłoszenie szkody jest podstawą do uzyskania odszkodowania. Chociaż nie ma jednego, uniwersalnego formularza, każde pismo do ubezpieczyciela musi zawierać podstawowe elementy, które pozwolą na szybką i merytoryczną ocenę sprawy.

Twoje pismo powinno być przejrzyste i zawierać następujące informacje:

• Dane osobowe: Twoje imię, nazwisko, adres i numer telefonu oraz dane podmiotu odpowiedzialnego za szkodę (np. nazwa gminy, wspólnoty mieszkaniowej).
• Szczegółowy opis zdarzenia: Dokładna data, godzina i miejsce wypadku. Opisz stan nawierzchni (np. „chodnik był oblodzony i nie posypany piaskiem”, „w chodniku znajdował się głęboki ubytek”).
• Opis doznanych obrażeń i strat: Wymień wszystkie urazy, jakich doznałeś (np. złamanie kości promieniowej prawej ręki z przemieszczeniem), a także opisz poniesione straty materialne (zniszczone ubranie, uszkodzony telefon).
• Wskazanie żądanej kwoty: Określ, jakiej sumy domagasz się tytułem odszkodowania (zwrot kosztów leczenia, rehabilitacji, utraconych dochodów) oraz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę i ból. Uzasadnij krótko, z czego wynikają te kwoty.
• Numer rachunku bankowego: Podaj numer konta, na który ma zostać przelana należność.

Ważnym elementem wniosku jest lista załączników, która potwierdza Twoją wersję wydarzeń i rozmiar szkody. Do pisma bezwzględnie dołącz:

• Pełną dokumentację medyczną: kartę wypisu ze szpitala, wyniki badań, historię leczenia, faktury za wizyty lekarskie, rehabilitację i leki.
• Dokumentację fotograficzną: zdjęcia miejsca zdarzenia ukazujące przyczynę upadku (lód, dziurę) oraz zdjęcia widocznych obrażeń ciała.
• Oświadczenia świadków: pisemne relacje osób, które widziały wypadek, wraz z ich danymi kontaktowymi.
• Notatkę służbową policji lub Straży Miejskiej, jeśli interweniowały na miejscu.
• Dowody potwierdzające utracone dochody, np. zaświadczenie od pracodawcy.

Komplet dokumentów wyślij listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. Data doręczenia pisma do ubezpieczyciela rozpoczyna bieg 30-dniowego terminu na wydanie decyzji w Twojej sprawie.

Czas rozpatrzenia i odwołanie od decyzji

Po złożeniu kompletnego wniosku rozpoczyna się okres oczekiwania na decyzję ubezpieczyciela. Zgodnie z prawem, ma on 30 dni na rozpatrzenie Twojego roszczenia, licząc od daty otrzymania wszystkich niezbędnych dokumentów. W sprawach bardziej skomplikowanych, wymagających dodatkowych ustaleń, termin ten może zostać wydłużony do 60 dni, jednak ubezpieczyciel musi Cię o tym poinformować, podając przyczynę opóźnienia.

Co jednak zrobić, gdy otrzymasz decyzję odmowną lub przyznana kwota jest rażąco niska? Pamiętaj, że to nie koniec walki o Twoje prawa. Pierwszym krokiem jest złożenie odwołania. To formalne pismo, w którym przedstawiasz swoje argumenty i podważasz stanowisko ubezpieczyciela. Zazwyczaj masz na to 30 dni od otrzymania decyzji, choć dokładny termin powinien być w niej wskazany.

W odwołaniu precyzyjnie wskaż, z którymi punktami decyzji się nie zgadzasz, i wzmocnij swoją argumentację nowymi dowodami, np. aktualną dokumentacją medyczną, opiniami specjalistów czy dodatkowymi oświadczeniami świadków.

Wysokość odszkodowania za upadek na chodniku

Wysokość rekompensaty jest zawsze kwestią indywidualną i zależy od wielu czynników, m.in. od stopnia ciężkości urazu oraz jego wpływu na życie zawodowe i prywatne. Obejmuje to m.in. takie czynniki jak: dolegliwości bólowe, ograniczenia ruchowe, zmiany w dotychczasowym życiu, wpływ urazu na hobby, życie towarzyskie, aktywność sportową. 

Warto również wiedzieć, że przy trwałym uszczerbku na zdrowiu, kwota zadośćuczynienia jest często obliczana na podstawie procentowego stopnia uszczerbku, ustalonego przez biegłego lekarza. Przyjmuje się, że za każdy 1% trwałego uszczerbku na zdrowiu można uzyskać od 2 000 do 3 000 zł.

Powyższe kwoty to jedynie przykłady pokazujące, jak teoria przekłada się na praktykę. Pamiętaj, że są to wartości orientacyjne, a ostateczna suma zależy od Twojej unikalnej sytuacji.

Przedawnienie roszczeń po upadku na chodniku

Pamiętaj, że roszczenie o odszkodowanie ma swój termin przedawnienia. Oto podstawowe zasady:

• 3 lata – to podstawowy termin, licząc od dnia, w którym dowiedziałeś się o szkodzie i osobie odpowiedzialnej (najczęściej od dnia wypadku).
• 20 lat – jeśli szkoda wynikła ze zbrodni lub występku (co jest rzadkie w tych sprawach).

Pamiętaj, że podjęcie działań prawnych, takich jak zgłoszenie roszczenia do ubezpieczyciela lub wniesienie pozwu, przerywa bieg przedawnienia – termin zaczyna biec na nowo.

Sąd czy ugoda - jak rozstrzygać spór o odszkodowanie?

Na co uważać przy roszczeniu o odszkodowanie za upadek?

Dochodzenie odszkodowania za upadek na chodniku to proces, w którym nietrudno o błędy. Zarówno ubezpieczyciele, jak i sami poszkodowani mogą popełniać pomyłki, które skutkują zaniżeniem lub całkowitą odmową wypłaty świadczenia.